Ermal Meta lindi më 20 prill 1981 në Fier dhe është një këngëtar, autor, instrumentist e producent shqiptaro-italian, i cili ndërtoi një nga karrierat më të dallueshme të muzikës bashkëkohore italiane. I zhvendosur në Bari në moshën 13-vjeçare, ai e nisi rrugëtimin përmes grupeve muzikore, përpara se të afirmohej si autor këngësh dhe më pas si solist. Repertori i tij ndërthur popin, rock-un dhe traditën e kantautorëve italianë, me tekste që trajtojnë kujtesën, dhunën, emigrimin dhe qëndresën.
Nga Fieri në skenën italiane
Pas vendosjes në Bari, nisi të mësonte pianon dhe kitarën, ndërsa gradualisht u përfshi në grupet e para lokale. Muzika u kthye në mënyrën kryesore për t’u përshtatur me mjedisin e ri dhe për të shprehur përvojat personale. Në fillim të viteve 2000 iu bashkua grupit Ameba 4 si kitarist. Formacioni mori pjesë në Festivalin e Sanremos në vitin 2006, në kategorinë e artistëve të rinj, dhe publikoi po atë vit albumin e parë.
Në vitin 2007 krijoi La Fame di Camilla, ku ishte këngëtar, autor dhe instrumentist. Grupi publikoi tri albume: “La Fame di Camilla”, “Buio e luce” dhe “L’attesa”. Në vitin 2010 u paraqit në Sanremo me “Buio e luce”. Edhe pse formacioni u shpërbë disa vite më vonë, kjo periudhë i dha përvojë të gjerë në studio dhe koncerte.
Suksesi si autor
Përpara se të bëhej një emër kryesor si interpretues, Ermal Meta fitoi reputacion si autor këngësh. Ai shkroi ose bashkëpunoi në materiale të interpretuara nga Marco Mengoni, Emma Marrone, Francesco Renga, Annalisa, Chiara Galiazzo, Elisa, Patty Pravo dhe këngëtarë të tjerë të njohur.
Aftësia për të krijuar melodi të kapshme dhe tekste emocionale e bëri një nga autorët më të kërkuar. Puna për artistë të ndryshëm i kërkoi të përshtaste shkrimin me zëra dhe stile të veçanta. Ai realizoi gjithashtu këngë për serialin televiziv “Braccialetti Rossi”, duke e zgjeruar veprimtarinë përtej albumeve dhe festivaleve.
Fillimi i karrierës solo
Debutimi si solist nisi me “Lettera a mio padre”, të publikuar në vitin 2014. Dy vjet më vonë doli albumi “Umano”, i shoqëruar nga pjesëmarrja në Sanremo me “Odio le favole”. Projekti e prezantoi si kantautor të pavarur dhe i hapi rrugën një faze më intensive.
Në vitin 2017 u rikthye në festival me “Vietato morire”. Kënga trajtonte pasojat e dhunës dhe nevojën për të mos përsëritur modelet e saj, duke u renditur në vendin e tretë. Interpretimi mori Çmimin e Kritikës “Mia Martini”, ndërsa albumi me të njëjtin titull arriti në krye të klasifikimeve italiane. Në të përfshiheshin edhe “Ragazza paradiso”, “Voodoo Love” dhe “Piccola anima”.
Fitorja në Sanremo dhe Eurovisioni
Momenti më i madh erdhi në vitin 2018, kur së bashku me Fabrizio Moron fitoi Festivalin e Sanremos me “Non mi avete fatto niente”. Kënga ishte një reagim ndaj terrorizmit dhe dhunës, me një mesazh mbi vazhdimësinë e jetës përballë frikës.
Dyshja përfaqësoi Italinë në Eurovisionin e zhvilluar në Lisbonë dhe u rendit në vendin e pestë. Në të njëjtën periudhë u publikua albumi “Non abbiamo armi”, i pasuar nga një turne i gjatë. Suksesi e vendosi kantautorin mes figurave kryesore të popit italian dhe i dha një audiencë më të gjerë europiane.
Albumet, televizioni dhe letërsia
Në vitin 2021 u kthye në Sanremo me “Un milione di cose da dirti”, duke u renditur sërish i treti. Kënga u përfshi në albumin “Tribù urbana”, ku ai eksperimentoi me një prodhim më elektronik, pa u larguar nga struktura melodike e krijimeve të mëparshme.
Përvoja u shtri edhe në televizion, ku mori pjesë si anëtar jurie në spektaklin “Amici”. Krahas muzikës, nisi të shkruante letërsi. Në vitin 2022 botoi romanin “Domani e per sempre”, ndërsa në vitin 2025 solli “Le camelie invernali”. Kalimi te proza tregoi interesin për rrëfimin e gjatë dhe temat historike e njerëzore.
Rikthimi në Sanremo
Albumi “Buona fortuna”, i publikuar në vitin 2024, solli një fazë më intime të krijimtarisë. Dy vjet më vonë u rikthye në Sanremo me “Stella stellina”, një këngë e ndërtuar mbi formën e një ninulle dhe kushtuar fëmijëve të goditur nga lufta. Materiali u rendit i teti dhe mori një çmim të posaçëm për mesazhin shoqëror e mjedisor.
Më 27 shkurt 2026 publikoi albumin e gjashtë solo, “Funzioni vitali”. Projekti përmban dhjetë këngë, mes tyre “DeLorean”, “Droni”, “Levi’s 501”, “Spaghetti in bianco” dhe titullin e festivalit. Albumi hyri ndër publikimet më të shitura në Itali, ndërsa “Stella stellina” u shndërrua edhe në një libër të ilustruar.
Gjatë pranverës nisi turneun në klubet italiane, ndërsa në qershor bashkëpunoi me Trignon në “Irrecuperabile”. Për muajin gusht, Ermal Meta u zgjodh drejtues muzikor i edicionit të 29-të të “Notte della Taranta”, një nga aktivitetet më të mëdha të muzikës tradicionale në Itali.