Alberie Hadergjonaj ka lindur më 15 shtator 1975 në Deçan, Kosovë, dhe është një nga zërat më të njohur të muzikës shqiptare të tri dekadave të fundit. E rritur në një mjedis ku kënga popullore dhe muzika e lehtë kishin vend të rëndësishëm në jetën shoqërore, ajo u afrua herët me skenën dhe me interpretimin. Vendlindja mbeti një pikë e fortë identitare në karrierën e saj, sepse shumë prej këngëve dhe daljeve publike ruajnë lidhjen me Kosovën, me publikun shqiptar në rajon dhe me diasporën.
Talentet e para u shfaqën që në fëmijëri. Në moshë të vogël mori pjesë në aktivitete muzikore dhe u dallua për zërin e fuqishëm, të ngrohtë dhe të përshtatshëm për repertor emocional. Përvoja e hershme në skenë i dha siguri, ndërsa më vonë lëvizjet mes Kosovës, Shqipërisë dhe komuniteteve shqiptare jashtë vendit e ndihmuan të ndërtonte një publik të gjerë. Ajo nuk u identifikua vetëm me një rrymë, por kaloi natyrshëm nga kënga e lehtë te balada, nga tingulli popullor te muzika festive dhe projektet e dashurisë.
Në mesin e viteve ’90 nisi të bëhej më e pranishme në skenën shqiptare. Pjesëmarrja në Festivali i Këngës në RTSH me “Pse vonon dashuri” në vitin 1995 ishte një nga momentet që e prezantoi para audiencës më të madhe në Shqipëri. Dy vite më vonë, “Lozonjare” e vendosi më fort në kujtesën e publikut. Kënga u kthye në një prej pikave të njohura të repertorit të saj, me një stil të drejtpërdrejtë dhe energji skenike që e bënte të dallueshme nga këngëtaret e tjera të kohës.
Kulmi i kësaj periudhe erdhi në vitin 1998, kur Alberie Hadergjonaj fitoi Festivali i Këngës me “Mirësia dhe e vërteta”. Ky sukses pati rëndësi të veçantë, sepse shënoi afirmimin e saj në një festival me histori të gjatë dhe me peshë në muzikën shqiptare. Fitorja e vendosi mes emrave që nuk mbetën vetëm në qarkun e Kosovës, por u bënë pjesë e skenës mbarëkombëtare. Pas kësaj, albumi “Lozonjare” në vitin 1999 e zgjeroi më tej njohjen dhe i dha repertorit një bazë më të plotë.
Në vitet 2000, këngëtarja vijoi të ishte aktive në festivale, koncerte dhe projekte diskografike. “Ah, sikur kjo jetë” në Festivali i Këngës 2005 dhe “Të dua zemër ty të dua” në edicionin pasues treguan se ajo ruante lidhjen me skenën konkurruese, edhe pse tashmë kishte krijuar emër të konsoliduar. Albumi “Loçka jeme” në vitin 2006 e forcoi raportin me publikun që pëlqente baladat, këngët e ndjenjës dhe repertorin me frymë popullore kosovare.
Një pjesë e rëndësishme e identitetit artistik lidhet me aftësinë për të kënduar me intensitet emocional. Zëri i saj nuk mbështetet vetëm te forca, por edhe te mënyra si e ndërton frazën muzikore, duke i dhënë këngës tension, mall dhe dramaticitet. Për këtë arsye, ajo është ftuar vazhdimisht në evente, mbrëmje festive, koncerte në diasporë dhe programe televizive ku kërkohet interpretim i drejtpërdrejtë. Repertori i saj funksionon mirë si në sallë koncertesh, ashtu edhe në ambiente familjare e festive.
Në vitin 2011 publikoi albumin “Kur nuk shkon, nuk shkon”, ndërsa më pas vijoi me këngë të reja dhe bashkëpunime. “Asnjëherë” në vitin 2013, “Më dorën shtrirë” në vitin 2015 dhe rikthimi në Festivali i Këngës 58 me “Ku ta gjej dikë ta dua” në fund të vitit 2019 treguan se ajo kërkoi të mbetej pjesë e skenës aktive, jo vetëm si emër nostalgjik. Në festivalin e vitit 2019 arriti në finale dhe u rendit e shtata, duke sjellë një baladë me tekst të Timo Fllokos dhe muzikë të Adrian Hilës.
Në jetën publike, artistja është komentuar shpesh edhe për stilin, qëndrimin e drejtpërdrejtë dhe raportin e hapur me median. Ajo ka folur në intervista për sakrificat e karrierës, për jetën mes vendeve të ndryshme dhe për mënyrën si muzika mbetet boshti kryesor i identitetit të saj. Pa u larguar nga publiku tradicional, ka përdorur edhe platformat digjitale për të mbajtur kontakt me ndjekësit dhe për të prezantuar projekte të reja.
Në vitet e fundit, Alberie Hadergjonaj ka vijuar të publikojë muzikë dhe të jetë e pranishme në skenë. Në vitin 2024 solli bashkëpunime si “Për Dashninë” me Bruno Revolt dhe “Zemrën time” me Vis Shkodranin, ndërsa në fund të atij viti u promovua edhe projekti festiv “Festa dhe Gëzime” me Ylli Bakën. Në vitin 2025 u shfaq me “Jemi një”, duke dëshmuar se aktiviteti i saj mbetet i gjallë edhe pas një karriere të gjatë. Me repertor që prek baladën, këngën popullore dhe muzikën festive, ajo vijon të ketë vend në skenën shqiptare si zë i njohur, i qëndrueshëm dhe i lidhur fort me publikun.