Devis Xherahu lindi më 15 shtator 1973 në Korçë dhe u formua artistikisht në një qytet me traditë të hershme muzikore, serenata dhe veprimtari skenike. Kontakti i parë me publikun erdhi që në fëmijëri, përmes aktiviteteve shkollore dhe festivaleve lokale. Në moshën 13-vjeçare interpretoi rolin e Benit në operetën për fëmijë “Gjithmonë bashkë”, një përvojë që i dha siguri në skenë dhe e orientoi drejt këngës si profesion.
Nga skenat e Korçës te fillimet në Greqi
Vitet e rinisë u shoqëruan me interpretime të vazhdueshme, ku repertori përfshinte serenata korçare, këngë të muzikës së lehtë dhe materiale në gjuhë të huaj. Zëri melodioz dhe aftësia për t’u përshtatur me stile të ndryshme u bënë tiparet që do ta shoqëronin gjatë gjithë karrierës. Ai nuk u kufizua vetëm te interpretimi, por me kalimin e kohës u angazhua edhe në krijimin e muzikës dhe prodhimin e projekteve të veta.
Në vitin 1997, gjatë qëndrimit në Greqi, mori pjesë në një konkurs televiziv talentesh dhe fitoi çmimin e parë. Ky rezultat i hapi rrugën drejt skenës greke, ku nisi një etapë e gjatë aktiviteti profesional. Një vit më vonë publikoi albumin “Në errësirën e natës”, projekt që e paraqiti si këngëtar me repertor të ndërtuar dhe jo thjesht si interpretues emisionesh apo mbrëmjesh muzikore.
Puna në Greqi i dha mundësi të këndonte në ambiente të njohura të muzikës së drejtpërdrejtë dhe të krijonte kontakte me artistë të tregut vendas. Në këtë periudhë ai u përball me një industri më të madhe, ku kërkoheshin përgatitje vokale, repertor i gjerë dhe komunikim i vazhdueshëm me publikun. Përvoja ndikoi dukshëm në stilin e tij të mëvonshëm, veçanërisht në interpretimin e baladave dhe këngëve mesdhetare.
Rikthimi në skenën shqiptare
Në fillim të viteve 2000, Devis Xherahu u shfaq përsëri në aktivitetet muzikore shqiptare. Pjesëmarrja në festivalin e pranverës në Tiranë e riktheu para publikut vendas, ndërsa në vitet pasuese publikoi këngë që ndërthurnin popin, serenatën dhe ndikimet greke. Në vend që të ndiqte vetëm tendencat e momentit, ai ruajti një linjë interpretimi të bazuar te melodia dhe këndimi i drejtpërdrejtë.
Në Festivalin e Këngës u paraqit për herë të parë në vitin 2007 me “Endacaku”, një këngë ku ishte i përfshirë edhe si kompozitor. Më 2019 u rikthye me “Bisedoj me serenatën”, material i ndërtuar mbi lidhjen e tij me traditën korçare dhe me tekst të Jorgo Papingjit. Një vit më pas konkurroi me “Peng”, të kompozuar prej tij dhe me vargje të Pandi Laços. Këto paraqitje treguan vazhdimësinë e tij si autor dhe interpretues, pavarësisht ndryshimeve të mëdha në tregun muzikor.
Prania e tij në skenë është mbështetur më shumë te interpretimi live sesa te publikimet e shpeshta. Kjo e ka ndihmuar të ruajë një raport të drejtpërdrejtë me dëgjuesit, sidomos në mbrëmjet ku repertori kalon nga serenata te kënga popullore e përpunuar dhe balada moderne. Një pjesë e identitetit të tij lidhet pikërisht me aftësinë për të ndryshuar atmosferën pa humbur mënyrën karakteristike të të kënduarit.
Bashkëpunimet dhe repertori dygjuhësh
Një pjesë e rëndësishme e profilit të tij lidhet me bashkëpunimet shqiptaro-greke. Projektet me këngëtarin Lefteris Pantazis, mes tyre “A më do… Unë të dua shumë”, “Ezmerka ime” dhe “Ma tha dhe papagalli”, e afruan repertorin e tij me publikun në të dyja vendet. Këngët mbështeteshin në ritme mesdhetare, refrene të kapshme dhe alternimin e shqipes me greqishten.
Krahas bashkëpunimeve, ai ka publikuar edhe materiale solo si “Ti ma more zemrën”, “Hajde më përqafo”, “Paska qenë e shkruar”, “Kush ta mblodhi” dhe “Korça ime sa je zbukuruar”. Veçanërisht këngët kushtuar qytetit të lindjes dhe serenatat kanë ruajtur një vend të dallueshëm në koncertet e tij. Interpretimet e drejtpërdrejta në festa qytetare, lokale muzikore dhe skena verore kanë qenë një shtyllë e aktivitetit profesional.
Festivali i 63-të dhe projektet e fundit
Në dhjetor 2024, këngëtari u rikthye në Festivalin e Këngës me “Ka momente”. Kënga, e realizuar në frymën e një balade bashkëkohore, vazhdoi linjën e tij të materialeve ku vëmendja qëndron te melodia dhe interpretimi vokal. Paraqitja shënoi pjesëmarrjen e katërt në festivalin kombëtar dhe e vendosi sërish përballë një publiku të gjerë televiziv.
Devis Xherahu ka vazhduar të publikojë projekte edhe pas një karriere të gjatë në skenë. Në fillim të vitit 2026 solli këngën “Un’ xhelozoj”, për të cilën u kujdes vetë në tekst dhe produksion. Në muajt vijues publikoi edhe “Nuk e meriton”, një bashkëpunim me Vaskë Currin. Krahas këngëve të reja, ai mbetet aktiv me koncerte dhe interpretime live, duke alternuar krijimet origjinale me serenata, balada shqiptare dhe materiale nga repertori grek.