Bojken Lako lindi më 25 maj 1975 në Tiranë dhe është një nga figurat më të dallueshme të rock-ut alternativ shqiptar, me një veprimtari që përfshin muzikën, kompozimin, regjinë dhe prodhimin televiziv. Për më shumë se tri dekada, ai ka ndërtuar një profil larg formulave të zakonshme të tregut, duke ndërthurur tinguj industrialë, elemente eksperimentale dhe tekste me nënkuptime shoqërore.
Formimi artistik dhe hapat e parë
Kontakti me muzikën nisi herët, përmes studimit të pianos klasike. Gjatë shkollimit artistik kuptoi se rruga e pianistit koncertor nuk përputhej plotësisht me temperamentin e tij krijues. Në fund të viteve ’80 filloi të afrohej me pop-rock-un dhe të krijonte formacionet e para, në një periudhë kur muzika moderne perëndimore qarkullonte me vështirësi në Shqipëri.
Më pas ndoqi studimet për regji teatri dhe u diplomua në vitin 1997. Megjithëse formimi universitar ishte i lidhur me skenën dramatike, muzika mbeti fusha kryesore e veprimtarisë së tij. Njohuritë regjisoriale do t’i shërbenin më vonë në konceptimin e videoklipeve, programeve televizive, festivaleve dhe shfaqjeve të drejtpërdrejta.
Karriera profesionale kishte nisur që në vitin 1993, kur grupi The Fish Hook publikoi albumin “King of Beers”. Projekti përmbante nëntë këngë dhe ishte një ndër përpjekjet e hershme për të sjellë në tregun shqiptar një material rock me orientim modern. Gjatë viteve që pasuan, artisti punoi me formacione si The Hook, The Fish dhe Breza, duke e trajtuar grupin si pjesë të vetë konceptit muzikor.
“Monitor” dhe krijimi i një identiteti të veçantë
Njohja më e gjerë erdhi në vitin 1999 me albumin “Monitor”. Kënga “Asgjë e largët” u kthye në një nga titujt më përfaqësues të repertorit, ndërsa materiali përfshinte edhe “Pa emër”, “Mallkimi” dhe “Shtëpia e sëmurë”. Ky i fundit lidhej me realitetin e luftës në Kosovë dhe tregoi prirjen e kantautorit për tema që shkonin përtej marrëdhënieve sentimentale.
Në krijimtarinë e mëvonshme u dalluan këngë si “Rrugë”, “Merre lehtë”, “Bio”, “Qielli dhe Toka”, “Puthe fatin”, “Lot Jetë Dashuri” dhe “I lirë”. Tekstet e tij mbështeten shpesh te simbolika, liria individuale, presioni shoqëror dhe nevoja për autenticitet. Ai ka kaluar nga rock-u alternativ te industriali, pop-rock-u dhe përzierjet elektronike, pa humbur karakterin e zërit dhe mënyrën e drejtpërdrejtë të interpretimit.
Një vend të rëndësishëm në karrierë kanë zënë pjesëmarrjet në Festivalin e Këngës. Me “Love Love Love”, në bashkëpunim me Banda Adriatica, u rendit i gjashti në edicionin e zhvilluar në fund të vitit 2009. Rezultati më i lartë erdhi me këngën “Të ndjej”, kur formacioni i tij zuri vendin e dytë në finalen e dhjetorit 2014. Më vonë u rikthye me “Jeto jetën” dhe “Malaseen”, duke ruajtur qasjen alternative në një skenë të lidhur tradicionalisht me muzikën e lehtë.
Puna në radio, televizion dhe festivale
Veprimtaria e tij nuk është kufizuar vetëm te interpretimi. Ai ka qenë pjesë e fazave krijuese të radios private shqiptare dhe ka punuar në ndërtimin e identitetit muzikor të programeve radiofonike. Përvoja si autor dhe regjisor u shtri në formate si “Top Fest”, “Top Select”, “Promo Zone”, “Bulza” dhe “Tirana Art Fest”. Këto projekte i dhanë mundësi të ndikonte në promovimin e këngëtarëve dhe grupeve të reja.
“Bulza Live Session” u konceptua si një hapësirë ku muzika interpretohej drejtpërdrejt në studio, me synimin për të ruajtur performancën reale dhe për të krijuar materiale të vlefshme për fonotekën muzikore. Qasja lidhej me bindjen se instrumentistët, autorët dhe interpretuesit kanë nevojë për platforma ku vlerësohet puna artistike, jo vetëm shikueshmëria e menjëhershme.
Në vitin 2018, përvjetorin e 25-të të karrierës e shënoi me koncerte recitale në Tiranë. Në të njëjtën periudhë u publikua “Mono”, bashkëpunim me Alban Kondin dhe Kastro Zizon, ndërsa më pas erdhën “Dance on the Weekend”, “Malaseen” dhe një version i ri i “Kënga e trimave”, krijim i kompozitorit Kujtim Laro. Kjo e fundit u interpretua edhe me orkestër simfonike në kuadër të një aktiviteti ndërkombëtar ndërgjegjësimi kundër luftës.
Nga skena te drejtimi artistik
Një nga përgjegjësitë më të rëndësishme të viteve të fundit ishte drejtimi artistik i Festivalit të 62-të të Këngës, zhvilluar në dhjetor 2023. Në këtë rol, Bojken Lako u përfshi në ndërtimin e konceptit dhe krijimin e një ure mes brezave të rinj dhe emrave të njohur të muzikës shqiptare. Ai vijoi të kontribuonte edhe në edicionin pasues si pjesë e ekipit bashkëpunues.
Aktiviteti i tij ka vazhduar përmes regjisë së festivaleve, paraqitjeve në radio dhe mbështetjes së projekteve të reja. Në vitin 2025 ishte regjisor i edicionit të dhjetë të Festivalit “Luleborë”, duke sjellë përvojën e tij në ndërtimin e skenës dhe konceptit artistik. Ai ka mbetur gjithashtu i angazhuar në diskutimet për krijimin e hapësirave ku artistët e rinj mund të eksperimentojnë dhe të zhvillojnë identitetin e tyre pa u kufizuar nga modelet e zakonshme komerciale.
Përmes ndërthurjes së muzikës, radios, televizionit dhe regjisë, artisti ka ruajtur një prani të qëndrueshme në kulturën moderne shqiptare. Diskografia, projektet alternative dhe puna prapa skenës e paraqesin si një krijues që nuk është kufizuar vetëm te roli i këngëtarit, por ka ndikuar edhe në mënyrën se si prodhohet, interpretohet dhe prezantohet muzika në vend.